Afstuderen: The Living Hell

549988_516839815021784_262688765_n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afstuderen. Waar begin je? Hoe werkt het en wat moet je doen? Vooral als je geen flauw benul hebt wat een scriptie is, wat het inhoudt en hoe zo’n gevaarte eruit ziet, kan het nog wel eens knap lastig worden.

Zo geschiedde.

From scratch moeten beginnen, geen idee hebben wat een scriptie -laat staan een onderzoek- is, 36 uur per week stage lopen en een uitstelmentaliteit in de pocket is het perfecte recept voor een lange, moeizame start wat betreft je scriptie. Bij mij in ieder geval.

Het begint met je onderwerp. In mijn geval wist ik drie dingen: het moet gaan over De Wereld Draait Door, het moet iets te maken hebben met media en het resultaat moet ROCKEN. Na eindeloos veel pogingen tot het ontwikkelen van een onderzoeksvraag en zijn nederige aanhangseltjes: de deelvragen, was het na vijf (!) maanden dan zo ver. Er was een vraagstelling geboren!

Na deze geboorte met drie babyshowers gevierd te hebben kon het echte werk beginnen. Had ik vijf maanden lang wurgneigingen bij iedere willekeurige passant die me aankeek vanwege alle onderzoeksvraagfrustraties, viel er plots zo’n miljoen kilo van mijn schouders af. Eindelijk kon het typen beginnen, het gericht zoeken naar literatuur, invalshoeken bedenken en hypotheses te stellen. Wat een feest!

Hoe depressief mijn afstudeeravontuur begon, eindelijk begon ik het leuk te vinden. Schrijven, schrappen, herschrijven, herstructureren, schrappen, schrijven, en dat nog zo’n triljard keer herhalen. Het slurpt een hoop energie, maar wanneer je eerste stukje onderzoek van je leven ergens op begint te lijken, krijg je het euforische gevoel dat je zowaar iets kán. Dat het erop lijkt dat je wel degelijk de skills hebt om zelf een onderzoek uit te voeren, dat je een intelligentieniveau hebt bereikt waar Paris Hilton alleen maar van kan dromen. Dát is de euforie die je toelacht als de eerste zonnestraal van het jaar.

En stiekem vind ik het nog leuk ook, die scriptie schrijven. Maar dat mag je aan niemand verder vertellen. Want uit de welbekende gesprekken uit de wandelgangen heb ik geleerd dat een scriptie schrijven niet leuk hoort te zijn. Dat het de meest verschrikkelijke periode van je studie is. Maar daar kijk ik, met het schaamrood op mijn kaken, op dit moment toch even anders naar.

Wil je weten waar deze o-zo-leuke scriptie nou eigenlijk over gaat? Hou dan Buitenstebinnen in de gaten. Deze week lees je meer!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s